آيا جنگ تاثيري روي اين‌که تصميم بگيريد بنويسيد داشت؟

نه، هيچ تاثير مستقيمي نداشت. نويسندگي را قبل از جنگ و فارغ از جنگ شروع کردم. نوجوان که بودم کتاب‌هاي کمدي مي‌نوشتم. چون بيشتر کتاب‌هاي کمدي و رمان‌هاي تخيلي را که داستان‌شان در مالزي و آفريقاي جنوبي مي‌گذشتند مي‌خواندم.

آدم کمال‌گرايي بودم و مي‌خواستم نوشته‌هايم را طوري بنويسم که انگار چاپ شده‌اند. بنابراين آن‌ها را با حروف کاپيتال و کاغذهاي کوچک تقلبي با شرح و تصوير و خلاصه مي‌نوشتم. خيلي خسته‌کننده بود چون هيچ‌کدام از نوشته‌هايم را تمام نکردم. در آن موقع يک نويسنده‌ي بزرگ با شاهکارهايي ننوشته بودم.

هر چند بديهي است که وقتي شروع به نوشتن رمان‌ها ...]]> 25@http://vabab.pourmohsen.com/ ترجمه 2008-09-20T21:24:02+03:30 http://vabab.pourmohsen.com/blogs/blog.php?code=19 گفت و گو با فريدا هيوز، فرزند سيلويا پلات و تد هيوز

ترجمه: نينا وباب

دنياي شعر اگر سلطنتي بود، مطمئناً فريدا هيوز، پرنسس آن مي‌شد. او به‌شخصه شاعر، نويسنده‌ي کتاب کودک و هنرمند است. هيوز ۴۶ ساله، دختر سيلويا پلات و تد هيوز است. ازدواج پر ‌سر ‌و صداي والدينش، خيانت پدرش، خودکشي مادرش وقتي که فقط سه سال داشت و زندگي فراتر از کار پدر و مادرش (‌شامل رمان نيمه اتوبيوگرافي «‌حباب شيشه» مادرش) موضوع کتاب‌ها و فيلم‌هاي زيادي بوده است.

حالا هيوز حريم خصوصي‌اش را درباره‌ي زندگي خودش و درام خانواده‌اش در مجموعه شعر تکان‌دهنده‌اش، با نام «۴۵» شکسته است. کتابي که همه‌ي مريدان پلات بايد آن را بخوانند. مجموعه شعر (‌هر شعر براي يک سال از زندگي‌اش) شجاعتي خلاقانه است، چون هيوز به سر‌تا‌سر گذشته‌ي دردناکش نقب مي‌زند و تاريخ خانواده‌اش را واکاوي مي‌کند. (‌در ابتداي سال سوم زندگي، هيوز مي‌نويسد: «‌مادرم، سر در اجاق گاز، مرد/ و هنوز هم درون من مرده است/ من يک قوطي خالي بودم/ جايي که هيچ چيز به صدا در‌نمي‌آيد.»)

علاوه ...]]> 19@http://vabab.pourmohsen.com/ ترجمه 2008-07-06T22:47:44+03:30 http://vabab.pourmohsen.com/blogs/blog.php?code=15 گفت‌و‌گوي شبکه تلويزيوني PBS با دوريس لسينگ

آيا هيچ‌وقت از نوشتن دست كشيده‌ايد؟
نه، من به نوشتن معتادم و عميقاً باور دارم كه روانم كاملاً وابسته به آن است. شوخي نمي‌كنم، روانم وابسته است. چون هر‌وقت كه كتابي را تمام مي‌كنم آزادي فوق‌العاده‌اي به من دست مي‌دهد. خب، کتاب تمام شده و در بسته‌اي براي ناشر فرستاده مي‌شود.
من هيچ كاري ندارم. هيچ چيز، فقط مي‌توانم بيكار بنشينم، اما ناگهان اين حس وحشتناك كه دارم زندگي‌ام را هدر مي‌دهم شروع مي‌شود. آدم بي‌فايده‌اي هستم، اصلاً خوب نيستم. حقيقت اين است كه دارم مثل بچه‌گربه‌اي كوچك، روزم را با ول گشتن پر مي‌كنم. به هر جايي سرك مي‌كشم تا كاري انجام دهم. ولي هنوز چيزي ننوشته‌ام پس روز بي‌فايده‌اي است و اصلاً خوب نبوده‌ام، چطور اين رفتار احمقانه را توجيه مي‌كنيد؟

از وقتي تصميم گرفتيد با احتمال موفقيت يا شكست نويسنده شويد آيا لحظه‌اي كه با شادي فرياد بزنيد يافتم يافتم وجود داشته؟
خب، من تمام دوران كودكي‌ام مشغول نوشتن بودم و ۱۷ ساله بودم كه دو رمان نوشتم كه البته افتضاح بودند. آنها را دور ريختم و اصلاً متاسف نيستم. بنابراين نوشتم يعني بايد ...]]> 15@http://vabab.pourmohsen.com/ ترجمه 2008-05-30T21:37:14+03:30 http://vabab.pourmohsen.com/blogs/blog.php?code=6  

روزنامه‌ي گاردين بخشي به‌نام نویسندگان دارد که توضيحات کوتاهي از هر نويسنده ميدهد، از هرکدام از نویسنده‌ها هم جمله‌اي بالاي صفحه‌اش مي‌‌گذارد. اين متن گزيده‌اي از جمله‌هاست.

ایتالو کالوینو (۱۹۲۳-۱۹۸۵) : هر‌چیزی می‌تواند تغییر کند بجز زبانی که با ما‌ست
تونی موریسون (۱۹۳۱) : ما می‌میریم، شاید مرگ معنای زندگی باشد. اما ما می‌نویسیم و شاید این اندازه‌ی زندگی‌مان باشد.
دن دلیللو (۱۹۳۶) : می‌نویسم تا بفهمم چقدر می‌دانم. نوشتن برای من تفکر عمیق است.
گوستاو فلوبر (۱۸۲۱-۱۸۸۰) : نباید فکر کنید همه‌چیز احساس است. هنر بدون فرم هیچ است.
فرانس کافکا (۱۸۸۳-۱۹۲۴) : برای نوشتن نیاز به انزوا دارم؛ نه مثل یک تارک دنیا ـ‌‌آن کافی نیست‌ـ مثل یک آدم مرده.
میلان کوندرا (۱۹۲۹) : کسی که کتاب می‌نویسد همه‌چیز (جهانی بی‌همتا برای خود ودیگران) یا هیچ است. تا‌حالا به کسی همه‌چیز داده نشده،هرکدام از ما که می‌نویسیم هیچیم.
دوریس لسینگ (۱۹۱۹) : به‌باور من، چون طرح داستان در مغز ماست، آن را ارزش‌گذاری می‌کنیم. مغز ما دائماً برای قصه‌گویی آماده می‌شود.
آرتور میلر ...]]> 6@http://vabab.pourmohsen.com/ ترجمه 2008-02-29T21:48:24+03:30